مرده‌نگار

سرنوشت مبهم مرده‌هاي تهران

mordenegar — Sat, 05 Jul 2008 14:11:18 GMT

«در حالي كه مسوولان سازمان محيط زيست، آغاز عمليات اجرايي احداث گورستان جديد در اراضي تلو را پيش از انجام دقيق ارزيابي‌هاي زيست محيطي ناممكن مي‌دانند، اما مديرعامل سازمان بهشت زهرا چندي پيش در گفتگو با يك خبرگزاري اعلام كرد كه مديريت شهري نه تنها براي احداث گورستان در اراضي تلو نيازي به اجازه سازمان محيط زيست ندارد، بلكه تا كنون شهرداري هيچ نامه‌اي از سوي محيط زيست مبني بر توقف ايجاد گورستان در اراضي تلو نيز دريافت نكرده است !» این بخشی از گزارش یکی از نویسندگان روزنامه جام جم از نبود اتفاق نظر در ساخت گورستان جديد پايتخت است.مرده های عزیز برای روشن شدن تکلیف روی ادامه مطلب کلیک و تا اطلاع ثانوی از مرگ پرهیز کنید.

آخرين مادربزرگ

mordenegar — Tue, 08 Apr 2008 12:10:18 GMT

قصد داشتم اسم اين پست رو "طوبي و معناي شب" بگذارم.چون اسم مادربزرگم طوبي ست.طوبي دو روز پيش و در سن ۸۱ سالگي روي تخت بيمارستان با ضربان قلب ۱۳۰ از دنيا رفت.اون آخرين مادربزرگ زنده من محسوب مي شد.قبل از اون شوهرش كه پدر بزرگم (حاج محمد) باشه در سال ۱۳۷۰ از دنيا رفته بود.خيلي ها مي گفتن كه قيافه حاجي يه جورايي شبيه "آنتوني كويين" خدابيامرزه.طوبي و حاج محمد از اون مايه داراي شمروني كه نبودن،هيچ.هشتشون به نه شون گرفتار بود.يعني هر چي پول در آورده بودن زده بودن به شيكم.طوبي يه مادر داشت به اسم گلاب كه ما ننه گلابي صداش مي زديم.ننه گلابي هم سال ۱۳۶۸ از دنيا رفت.اينا همه تيره و طايفه مادرم بودن.اما پدرم (علي آقا) كه نور به قبرش بباره و تو ۳۷ سالگي تو يه تصادف رانندگي فوت كرد،بي پدر و مادر بود.يعني از بچگي پدر و مادرشو از دست داده بود و تنهايي قد كشيده بود،بي هيچ آب و نوني.در واقع طوبي آخرين نفري بود كه از نسل مادربزرگا برا من مونده بود.قبلش كه حاج محمد آخرين پدربزرگم بود.قبل تر از اون هم كه اصلا نه مادربزرگي داشتم و نه پدربزرگي.فقط يه ننه گلابي بود كه مادر بزرگ مادرم بود و بهترين مادربزرگ دنيا بود.از اون پيرزنايي بود كه دوست داري رو چشم بذاري.نوراني بود و نمكي.مثله شخصيت هاي داستاني تمام عمرشو گذاشته بود تا روي زندگي رو كم كنه.۹۲ سالم عمر كرد و اگه بچه هاش آزارش نمي دادن شك ندارم تا ۱۲۰ مي رفت.طوبي از اين جهت خيلي مهم بود و.......

مرگ‌های هنري در سال 1386

mordenegar — Sat, 29 Mar 2008 11:49:18 GMT

سال قبل زمستان سرد و كش‌داري داشت، اين ‌را همه‌ي آن‌ها كه با خبر و هنرمندان در ارتباط بودند اذعان دارند. گويا روزها به‌سختي مي‌گذشتند تا به آخر نرسند. هر خبر و پيام كوتاهي كه حوالي طلوع صبح‌گاه مي‌رسد، موجي از دلهره را باخود همراه مي‌كرد تا بخوانيم يكي ديگر از نام‌هايي كه با نام ايران مي‌شناختيمش هم رفت؛ شاعر مجسمه‌هاي آهني، قدرت كوه‌هاي ايران، فيگورساز طبيعت ايران، نقاش خاك‌هاي ايران، آبروي تئاتر، معمار و پروفسور نامدار، بخشي بزرگ دوتار نواز، پير دف‌نوازي كردستان، پايه‌گذار پژوهش دانشگاهي هنرهاي سنتي و... .

مرگ در ساعت ناخوش

mordenegar — Mon, 24 Mar 2008 11:00:18 GMT

داوود اسدی بازیگر مجموعه مطرح طنز "ساعت خوش" در سكوت و تنهايي درگذشت.نقشي را كه او همراه با رضا عطاران و يوسف صيادي (حرف زدن ۳ نفري همراه هم ) ايفا مي كرد در ذهن بر و بچه هاي طنز ماندگار است.او هم همراه با مهران مديري،نصرالله رادش،رضا عطاران،رضا شفيعي جم و خيلي هاي ديگر در "ساعت خوش"درخشيد.اما به مرور كمتر ديده شد و كمي بعد با يك تصادف به تنهايي پناه برد.آن قدر كه به دليل مشكلات مالي به محله خاني آباد رفت و مدتي را در آنجا زندگي كرد.با اين همه مرگ او در ساعت ناخوشي رخ داد.يعني در اولين روزهاي نوروز.روز استراحت و تعطيلي رسانه ها و جالب آن كه خيلي از دوستان او مثل مديري و عطاران و شفيعي جم و... اين روزها روي آنتن تلويزيون هستند.مرگ در نوروز مرگ خاموشي است......

مرگ تمامم نمي كند

mordenegar — Thu, 07 Feb 2008 10:08:18 GMT

چقدر حروف كه من نامشان را گم كرده‌ام.چقدر نامه براي چقدر حروف نوشتم و به مقصد نرساندم.اين همه حرف با اين همه حروف چقدر كلمه شده و زاييده نشده.مرگ تمام نمي‌كند حروفم را.كلمه ها تمامم نمي‌كنند، هر روز راه مي روند.حرف‌ها با خاطرات پير مي‌شوند و كلمه ها سنگين تر.چقدر كلمات را زندگي مي‌كنم بي آن كه زنده باشم.مرگ باور زندگي است در من.من بي او.براي او.تمامم نمي‌كند او.پر از بي حوصله‌گي و بي خوابي است.نجواهاي من با اين حروف در روزي كه هرگز زاده نشدم.

«سين» كوچك سلام.دل تنگم.تمام سلام هايم بي جواب مانده اند.داري قد مي‌كشي در تنهايي سيگارت.نگاه عريان تو هر از گاهي دل تنگي هايم را مي شويد.چشمان تو تنهاترين نگاه ماه است در شب.انگار حوالي خياباني باريك دنبال كتابت مي گردي؟خط به خط مشق هاي تو مهرباني است.تمام بوسه‌هايم براي مهرباني بي‌دريغت......

دو تار مست

mordenegar — Tue, 22 Jan 2008 14:58:18 GMT

حاج قربان سلیمانی هم رفت؛ جای او را هرگز کسی پر نخواهد کرد. بروید از تمام دو تار های جهان بپرسید... حیف پیرمرد، حیف. دوتار حاج قربان، صدای یورتمه رفتن اسب را داشت. حالا که رفته‌است، به تمام اسب‌های جهان شلیک می‌شود. بدرود دوتارِ مست.این چند خط وصف پیرمردی است که با انگشتانش هستی را مست می کرد.حسین نوروزی از دوستان منزوی من این چند چند خط را برای پیرمرد جادوگر نوشته است.نمی دانم درست یا غلط دوستی درباره حاج قربان نقل می کرد که حاج برای اجرا به فرانسه رفته بود و آنجا جماعت فرنگی مدهوش صدای ساز پیرمرد شداند.اهالی موسیقی فرانسه هر چه تلاش کردند تا حاج قربان را برای ماندن در فرانسه ترغیب کنند جواب حاج قربان همان کلمه نه بود.و هر چه اصرار بیشتر می شد حاجی محکمتر جواب می داد که باید برگردد.وقتی علت را جویا شدند.پیرمرد گفت:چند هفته پیش تخم هایی در باغچه خانه کاشته ام و اگر به آنها سر نزنم جوانه نمی زنند.نمی خواهم از بی آبی بمیرند.سادگی این پیر مرد روستایی اما در ساز او جادویی پیچیده بود که زخمه به دل می زند و چنگ در بغض آدم می انداخت.برای خواندن شرح حالی از او روی ادامه مطلب کلیک کنید...

اسطوره شطرنج دنيا مات شد

mordenegar — Mon, 21 Jan 2008 14:14:18 GMT

بابي فيشر، قهرمان شطرنج آمريکا که در سن پانزده سالگي قهرماني اين کشور را به دست آورد، درگذشت.به گزارش خبرنگار تابناک،وي در سال 1972 در اوج جنگ سرد بين آمريکا و روسيه و در حالي که مردم آمريکا اعتماد به نفس خود را تا اندازه بسياري در رويارويي با قدرت روزافزون روس‌ها از دست داده بودند، «بوريس اسپاسکي» روسي را در نبرد قهرماني جهان شکست داد و قهرمان جهان نام گرفت.او ديروز در غربت و در شرايطي که در سال 2005 پس از 9 ماه زنداني بودن در ژاپن، مجبور شد مليت آمريکايي خود را کنار بگذارد و با اخذ مليت ايسلندي در اين کشور اقامت گزيند، در شهر «ريکياويک» ايسلند بر اثر يک بيماري ناشناخته درگذشت.

نواي روح بزرگوار بر خش خش برگ هاي پاييزي

mordenegar — Mon, 26 Nov 2007 13:16:18 GMT

امروز سالروز مرگ بابک بیات یکی از بزرگترین آهنگسازهای کشورمان است.او برای بسیاری از فیلم ها
آهنگ ساخته و آهنگ های او فیلم هایی بسیاری را در ذهن ماندگار کرد.هیچ گاه آهنگ هایی از یاد نمی روند،فراموش نمي كنم آهنگي كه براي "فصل بد خاكستري" سروده ايرج جنتي اعطايي ساخت.روحش شاد.امروز و در اولين سالروز مرگش آخرين نوشته اي را كه نويسنده روزنامه سرمايه روز تولدش در ۶۰ سالگي براي او نوشته بود،ديدم.احساس كردم در روز مرگ او بهتر است از تولد او حرف بزنم.مرگ براي كسي مثل بابك بيات يك تولد است..

سنگ قبرها در تابلوي گورستان

mordenegar — Mon, 19 Nov 2007 13:00:18 GMT

سنگ قبرها خیلی سال است که از مرده هایشان جاودانه تر مانده اند.مرده ها با گذشت زمان و گرد نابودی نسل ها در فراموش خانه دفن می شوند،اما سنگ قبرها بي گمان سالها و سالهاست كه در تابلوي گورستان ها زينت بخش هستند.شايد شما هم وقتي تصاوير يك گورستان را در يك فيلم هاليوودي مي بينيد،لذت ببريد.مثل سكانس اول فيلم "نجات سرباز رايان" كه اسپيلبرگ براي نمايش شكوه سربازان آمريكايي ما را به يك گورستان با شكوه و وسيع دعوت مي كند.حالا مقايسه كنيد با گورستان تهران(بهشت زهرا) كه ساخت و سازي درهم و خاموش دارد و به همت برخي از فيلمسازان تلخ پسند ما، محلي ترسناك پر از تنهايي و اضطراب نشان داده مي شود.اما نگاه كنيد به گورستان هاي قديمي به خصوص گورستان هايي با سنگ قبر "شير سنگي" كه هنوز ردپاي آن در لرستان وجود دارد. كمتر ارايه يك اثر هنري براي سنگ قبر مرسوم بوده و بيشتر جنس سنگ ها و تزيينات آن مورد توجه قرار داشته است.نگاه كنيد به سنگ قبري متفاوت كه سايت ايرانيان انگلستان زحمت آن را كشيده.براي تماشاي اين عكس ها روي ادامه مطلب كليك كنيد.شايد شما هم به اين نتيجه رسيديد كه گورستان با قبرهايي مثل اين مي تواند به يك موزه يا يك تابلو زيبا تبديل شود.

آئين نامه مرده شويخانه و گورستان

mordenegar — Sun, 18 Nov 2007 14:09:18 GMT

آيين نامه ها هيچ گاه جذاب نيستند شايد به دليل مقررات خشك و سخت و لازم الاجرايي كه دارند،جذابيت خود را از دست داده اند.اما با همه تنفر از آيين نامه هاي خشك و رسمي باز هم
مجبور به مطالعه و رعايت آن هستيم.اما آئين نامه مرده شويخانه و گورستان جداي از جذابيت حاوي نكات ديگري هم هست مثلا اين كه اين آيين نامه در سال ۱۳۱۹ تدوين شده و براي مرده شويخانه ها و گورستان هاي امروز كاربرد كمتري دارد.اين آيين نامه ۴۵ سال پيش تدوين شده يعني زماني كه تهران روزي ۱۰۰ مرده هم نداشته اما آمار مرده هاي امروزي چيز ديگري است.مرده ها هر روز زياد و زيادتر مي شوند تا جايي كه گورستان تهران (بهشت زهرا) تا ۱۶ ماه ديگر جايي براي مرده هاي جديد ندارد.به هر حال اين آيين نامه براي كساني كه به ارايه خدمات رفاهي به مرده ها علاقه مند هست در مرده نگار آمده است تا باز خواني آن خدمتي به اهل قبور كرده باشيم.شايد با خوانندن اين آيين نامه يك مركز غير دولتي پا پيش بگذارد و به جاي ساختن برج و ... با احداث يك گورستان بزرگ مرده ها را رتق و فتق كند.علاقه مندان براي مطالعه آيين نامه را دقيق مطالعه كنند....